de nacht verstopt de aarde
deze weet zich doordringend gekoesterd
en veilig weggeborgen
in de oksel
van ondoordringbare duisternis
een haan kraait
zie, stralend komt de aarde weer tevoorschijn
als na een bruidsnacht
terwijl de zon lachend bundels van licht rondstrooit
en de ochtendnevel zich onnawijsbaar verschuilt
in onmetelijk lichtblauw
een zucht wind streelt zachtjes
de bladeren van de bomen
en kijk,
ze dansen van plezier
opgelucht haalt heel het universum adem
om dit gloednieuwe ontwaken
en verwelkomt elk teken van leven
als een boodschap van de Onnoembare Bron
dat Zij haar geloof in deze wereld
No comments:
Post a Comment