De Preek tijdens de Begrafenismis van "ons vader"

Wie wil hier niet voor tekenen? Stil en ongemerkt thuis in aanwezigheid van je 60
jaar lange levenspartner (ons moeder) en zonder lijden de drempel oversteken naar
het Grote Onbekende. Iedereen wil hier wel voor tekenen.

Ooit vroeg iemand een wijze man wat nu echt geluk was. De wijze nam papier en
schreef van boven naar onder "overgrootvader, grootvader, vader, kind, kleinkind,
achterkleinkind". De vraagsteller werd kwaad en zei verontwaardigd: "Wat is dit voor
flauwe kul. Ik vraag naar wat geluk echt is en je schrijft hier maar wat woorden
onder elkaar".

De wijze antwoordde: "Er bestaat geen groter geluk dan de normale orde der
dingen. De normale orde der dingen is dat overgrootvader sterft voor grootvader die
zelf sterft voor vader die zelf sterft voor kinderen en kleinkinderen."
Ook dit heeft ons vader mogen meemaken. Hij heeft geen van zijn nakomelingen
moeten zien sterven. Je zou dit op zich al een genadig geschenk kunnen noemen.

Daarentegen heeft hij zelf zijn ouders, broer en 2 zusters vóór hem zien heengaan.
Zijn jongere broer heel vroeg en we kunnen ons nauwelijks een beeld vormen wat
dit voor hem betekend heeft maar het heeft hem zeker getekend.
Ogenschijnlijk leek hij voor een buitenstaander een harde bolster te zijn. We
herinneren ons allen dat hij door onze klasgenoten "de brombeer" genoemd werd
wanneer die ons thuis opzochten.

Hij was van weinig zeg maar hij had uitgesproken ideeën. Ideeën en meningen die
hij ook uitsprak. Soms rechttoe, rechtaan maar daardoor wist je ook wat je aan hem
had.

Streng maar rechtvaardig was hij ook voor ons hoewel hij in jonge jaren de
zonen ietsje harder met de pantoffel 's avonds bij kattenkwaad aanpakte dan zijn
enige dochter. Maar wat wil je met vaders en dochters?

Ook de neven en nichten die vanuit het verre Tongeren een vakantie bij ons kwamen doorbrengen, kregen in onze ogen een mildere behandeling dan wijzelf. Daarom kwamen zij ook zo graag
naar Antwerpen. Misschien kwam dat wel omdat hij die kinderen beschouwde als de
kinderen van zijn beste vrienden, want zijn schoonbroers en schoonzussen waren
inderdaad de beste maatjes.

Vanbuiten een wat harde bolster maar binnenin was hij snel geraakt, snel ontroerd
en tot tranen toe bewogen bij het leed van anderen. Niet alleen toen Eddy Merckx zijn
7de Milaan San Remo won, maar ook steeds bij het sterven van anderen kon hij zijn
tranen niet tegenhouden.

Op zijn werk bij de bank was hij bekend als iemand die heel snel en efficiënt kon
werken en waar je altijd op kon rekenen. Nou ja, rekenen en de bank ;-) Ooit
vertelde hij ons het verhaal dat hij af en toe nieuwe universitairen die het eens
gingen komen uitleggen, de kluis uitjoeg omdat hij het door zijn jaren ervaring ook
beter wist. Hij was een graag geziene collega op de BBL-bank. Waarschijnlijk ietsje
minder graag gezien bij die betweterige jonge universitairen.

Was het nu zijn werk bij de bank of de normen die hij aannam? Het heeft ons
kinderen nooit aan iets ontbroken. Hoewel een gezin met 6 kinderen financieel geen
lachertje is, heeft ieder van ons toch de kansen gekregen om uiteindelijk eigen
talenten te ontplooien en te ontwikkelen. Daar zijn we hem ook dankbaar voor. Ook
van hem hebben we het levensprincipe overgeërfd: "Koop alleen maar iets als je het
geld ervoor hebt."

Hij was ook een echte Bourgondiër en hield dus van eten en drinken en roken.
Legendarisch zijn zijn bestellingen in het restaurant: steevast “sole à la meunière”
of gebakken paling. Zo was hij wel: eenmaal iets goeds gevonden, week hij daar
niet meer van af. Drie of vier keer per jaar naar de Moezel waar hij dan ook een vast
parcours had. Drinken deed hij met mate en met maten. Soms kantje randje maar
ja, als Bourgondiër moet je je af en toe eens kunnen laten gaan zolang je de weg
naar huis maar terugvindt. En als Bourgondiër - hebben we niet het wereldberoemde
kaartencentrum in Turnhout - hield hij ook van kaarten.

Dat was zijn lievelingshobby. Bij wijze van spreken zijn leven en zijn lust. Scherp van
geest heeft hij gedurende verschillende jaren prijzen gewonnen als koning en keizer
bij de kaartclub op St-Anneke maar ook in Schoten. De 24-uren van Schoten waren
voor hem het hoogtepunt op kaartgebied. Hij was een geduchte kaarter waar je niet
omheen kon. Hoeveel plezier had hij er niet aan om triomfantelijk nog een laatste
slag te halen met een 2ke. Ook dit geluk heeft hij nog tot op het laatste mogen
proeven. Hij heeft het weekend voor zijn heengaan nog gekaart.

Scherp van geest bleef hij. Kruiswoordraadsels en de krant vormden het
dagdagelijkse menu waar je hem dan in de veranda bij mooi weer al sigaretten
rokend kon aantreffen. Steevast en je kon erop wedden.

Zijn motto was ook: "rustig aan, niet opjagen." Op St-Anneke was hij, toen hij nog
werkte, wereldberoemd omdat hij nauwgezet een snelheid op zijn fiets ontwikkelde
om net niet om te vallen. Als het tegenwind was, kon je zo naast hem met hem
meestappen terwijl hij fietste.

Het fietsen ging al langsom minder en het stappen ook. We zagen hem stilletjes
wegdeemsteren. Hij werd zwakker en zwakker maar bleef even alert bij het kaarten
en helder van geest. Zijn levenskwaliteit werd minder en minder maar waar hij
nog steeds mateloos van kon genieten was het bezoek van zijn kleinkinderen die
hem nog de nodige levensvreugde bezorgden en waarbij hij dan stilletjes met die
twinkel in zijn ogen alles in zich opnam maar toch hier en daar bijstuurde waar het
nodig was. Zo ook tijdens de laatste familiereünie ter gelegenheid van de diamanten
bruiloft waarvoor we dankbaar zijn dat hem dat nog is gegund mee te maken.

Zoals hij alles kalmpjes aan deed, zo is hij ook nauwelijks zichtbaar in alle rust
en vrede heengegaan. En we vermoeden sterk dat de op til zijnde opname in het
ziekenhuis voor hem het signaal was om naar elders te vertrekken. Om het op zijn
Antwerps te zeggen:" met hiel antwaarpen maar niet met mai".

Het ga je goed, vader. Zet je weg voort, wacht toch ook op ons moeder en versla ze
elders met "solo slim".

Het ga je goed vader…

Everything is Incredible

Doodshaiku

At last summer - Eindelijk zomer

vandaag geëindigd

lange herfstige zomer

in licht hemelsblauw

finished today
a long autumnly summer
in heavenly blue

What makes us alive ?!

Preparing some Paintings

Drie weken geleden ben ik gestart met het schilderen van een set van telkens 3 kleine schilderijen op hardboard. Het zijn experimenten waarbij ik nog op zoek ben naar de ideale aanmaak van transparante verf en er tot op heden nog niet in geslaagd ben.

Het spreekwoord zegt evenwel:"de volhouder wint". Dus ik geef nog niet op en ben nog steeds op zoek naar de ideale mix van medium, water en acryl om een beoogd effect te verkrijgen.

 De foto's laten het beginstadium zien van voorbereiding. De panelen zoals ze er uiteindelijk uitzien, hou ik nog voorlopig voor mezelf, ook omdat ik niet 100% tevreden ben met het uiteindelijke resultaat.

Aanmaak van de houten panelen dmv. houtlijm en sergeanten.

 

Toevoegen van zwarte inkt op met potlood reeds beschreven achtergrond.

Opening of a sesshin - Ouverture d'un sesshin

De zwoele warmte van de voorbije lentedag

wordt weggevaagd door een verkwikkende stortbui.

De nacht gaat volledig op

in het allesdoordringende geluid van gutsende regen

waaraan de abdijtuinen zich verzadigen.

Ik waag me erin, met mijn paraplu

en het gerikketik op het regenscherm

als enige metgezellen,

verheugd om de gordijnen van water

die me omsluiten

en alles tot gelijke maken.

Aan een gracht

vermengt plensende regen zich

met onverstoorbaar kwakende kikkers

waar vlakbij een koe met haar piepjong kalf

hun gezelschap opzoeken.

Dit is waarlijk het Lotus-paradijs,

het Boeddha-land.

Wat valt er nog meer te zoeken?

Deze nacht bevat

al genoeg verbondenheid.

Deze sesshin is al beëindigd

voor ie begonnen is.

Police - Politie-agent

ze bewoog zo

ik kan het alleen maar “lentelijk” noemen

of vrij en vrolijk als een pasgeboren veulen

en haar lichaam verried

nieuwe ongekende bewegingen

waar ze gewoon plezier in had

dat verrieden haar stralend blauwe ogen

waaruit het leven alle kanten opspetterde

en in een flits zag ik in mijn 12-jarige dochtertje

een prachtige mooie vrouw

waar ik als vader eventjes verliefd op werd

en gunde haar alle minnaars

die ze maar kan dromen

me ondertussen afvragend

of ik later geen “nummertjes van de beenhouwer”

zou moeten aanschaffen

om de geïnteresseerden voor mijn huisdeur

in een ordelijke rij te kunnen houden

Leysin

daar stond ik dan

ontworteld

als 6-jarige

800 km. verweg

van huiselijke warmte

in een vreemd bergenland

op een avond

bedekte onweer de vallei

en bliksembollen

dansten

stoeiend

over berg en dal

terwijl nachtelijke regen

de hele vallei geselde

hoe zou ik dit ooit kunnen begraven

in vergetelheid?

de geur van over elkaar gestreken

silex-steentjes

en ontsprongen vonkjes

in de grot van mijn bed

onder lakens

een koude winterse wandeling

en één van de eerste doodservaringen

allesbehalve beangstigend

een bevroren kat

op een schuurdak

ik zie me haar nog klauterend

met mijn vingers opzoeken

en het stijve en koude voelen

nieuwsgierig omwille van de dood

zo intiem nabij

mijn ogen

voortdurend verleid

en doorboord

door splinters en glinsters

van sneeuwkristallen

bloedzuiver rood

hemelblauwdiep

zonne-imiterend geel

lentefris groen

dansend voor mijn ogen

glimpsen van de hemel

mijn ogen zo dichtbij

in stille verwondering  voor

myriaden

van lieve-heer-beestjes

reizend over mijn handen

en slakjes zich verstoppend

tussen mijn salade

in de tuin van mijn bord

die ene keer

in het centrum van de lente

alleen in het bos

slechts tien meter

verwijderd

van een volwassen ree

elkaar vertrouwd aankijkend

als vrienden

voor elkaar onbevreesd

die ene onvergetelijke

zwoelwarme nacht

carnaval

brandende lampions

deinend in zachte briesjes

en lucifers

met vreemde ongekende kleuren

oplichtend groen en blauw

op het terras

op weg naar de dokter

mijn oog getroffen

door een flits

van eeuwige sneeuw

doorboord tot op het merg

bevroor de tijd

voor een paar seconden

voor een paar seconden

hervond ik de eeuwigheid

hoe kon ik toen weten

dat alles nadien

tot ontworteling zou leiden

en ik toen wel degelijk

vertoefde in de thuishaven

van mijn leven ?

sinds deze levensjaren

klopt mijn hart

voorgoed verliefd

op moeder aarde

en vader natuur

New Form of Painting

The previous weekend I made 11 works on hardboard using a totally new technique for painting. One of the outcomes is the picture which I would like to deal with you. It is the simplest of the ones I made during that weekend.

The other paintings will be kept secret because I will like to show them during my exposition which will be held somewhere in october or november.

Haiku Lente - Spring

felgele tulpen

wedijverend met de zon

reikhalzend naar licht

bright yellow tulips

stimulates rivalry

eagerly with sun

Painting on Wood #2

I just tried something out. It's very abstract and rather strict. I see it as an experiment to know how to apply the paints in such a way that the barriers between background and foreground are very accurate.

Those are the 2 outcomes with different colors and I have to admit that I'm not satisfied with the outcome. It's "too busy" and the mixture of colors is not what looks very appealing. But as a creator you are always the hardest referee for your own creations.

Abstract Wood #2

43 x 29 cm

Abstract Wood #3

43 x 29 cm

Not satisfied with the outcome I wanted to see the effect with just a little amount of colors, following the zen adagio "better by means of less". The following 2 wooden paintings are the result.

Abstract Wood #4

40 x 8,5 cm

I must say that I'm very satisfied with this one. I don't know why. Maybe because I like the color "blue" and of course the 4 layers (almost invisible) and the transparency of the layers.

Abstract Wood #5

31,5 x 8 cm

I'm also satisfied with this one. The picture doesn't give an accurate view. If you see it directly with your own eyes it is brighter. The mixture of black and red is always appealing, by the way the reason why many Chinese and Japanese paintings do have - apart from white of course - those 2 colors: black ink and red stamp.

New Painting on Wood

I just made this painting on wood (gesso and acryl) and I think I will evolve more and more in this direction.

Spring Promise

80 x 20 cm


I changed it into

I just made one painting which may become 5 paintings

I just painted one painting, half of it blindfolded but the result is not at all what I expected. The second half I just added some colors to the acryl paper but the overall picture is not what it should be (according to my humble opinion).

Instead I just framed pieces of it and obtained 5 possibilities.

Yearning for Freedom

 Unexpected

 Undefinable

 History of Blood Lines

Blooming Taiga

Nieuwjaarswensen

Nieuwjaarswensen

op de heuvels rond Nijmegen

hielden we ons schuil

voor de waanzin

van het razende Nieuwjaar

met zijn oorverdovende klappers

en lichtflitsen van vuurpijlen

in de ronding van een besneeuwde vallei

een wegrennend konijn

en drie schuifelende silhouetten

op een maanbeschenen pad

met jagende wolken voor de volle wintermaan

en onverstoorbare bomen

als stille getuigen van al dit wereldse gejoel

al mijn wensen werden vervuld

er bleven er geen meer over

in mijn pijlenkoker

tenzij één

moge de vrede, rust en onverstoorbaarheid

van deze vallei

het hart van de mensheid raken

en een einde maken aan de waanzin

waarin deze wereld langzaam verzinkt

anno 2007