Zelfde ontbijt: spiegeleieren met spek. De cholesterol zal hoogtij vieren wanneer ik zo verder ga. Maar de zee indachtig die ook hoge tij laat zien om zich dan moeiteloos terug te trekken in eb, vertrouw ik erop dat de cholesterol binnen de perken zal blijven. Diezelfde deur kijkt me aan terwijl het op de foto wel een spiegel lijkt.
Ik bied de eerste keer af van 70 000 naar 50 000 voor een taxi-toertje Sanur-Denpasar. Shirin zal me nadien verslaan met eenzelfde traject terug voor 33 000 Rupia. Het is de eerste keer in mijn leven dat ik afbied en het gaat tegen mijn natuur in maar het is hier blijkbaar een nationale sport. Onderweg wordt de weg afgesloten. Er is een ceremonie. Ik vermoed dat dit zowat het enige land ter wereld is waar men het verkeer omleidt omwille van religieuze evenementen.
Zo gewiekst zijn de taxi-drivers dat we zo een onverlaat vragen naar de tempel. Hij geeft ons zonder blikken en blozen aan dat er kilometers verder een tempel is en hij ons kan vervoeren terwijl wij gehoord hebben dat de tempel zich vlak naast het museum bevindt. Je ziet de zijgevel van zijn vervoertuig staan rechts van de ingang van het museum. Liegen blijkt al niet tot de religieuze geplogenheden te behoren. We voelen ons dan ook als wandelende Euro-zakken die zo snel als mogelijk door Balinese aasgieren moeten geledigd worden. Als je sommige Hinduïstische beelden ziet dan lijkt het beeld van de aasgieren nog niet zo verkeerd te zijn.
Shirin zal bij de terugkeer de taxi-man nog 2000 Rupia moeten terugvragen omdat hij doet alsof hij het juiste wisselgeld heeft teruggegeven. Je wordt maw. bedonderd waar je bij staat (in ons geval zit).
De stenen aasgieren zijn wel mooi. De levende een pak minder.
We stappen de tempel binnen, zijn er alleen en ontwaren plotseling 2 opgesloten kippen. Hoogstwaarschijnlijk voor de offergaves. Het offerige van het Hinduïsm vind ik compleet achterhaald. Je kunt de goden alleen maar tevredener stemmen door het leven levendiger te maken en niet door een levend wezen minder levendig te maken. Maar jammer, ieder zijn eigen waarheid.
We zoeken de fruitmarkt op op goed gevoel. En gelukkig zat ons gevoel goed want we vinden uiteindelijk die fruitmarkt die nauwelijks iets voorstelt maar het is ook maar het voortuintje van de grote supermarkt waar een moeder haar jongen niet meer in terugvindt.
Een eerste bedelende vrouw ontsiert de trap. Het feit dat ze zo oud is, vermurwt mijn hart. Ik geef haar iets maar zou me eigenlijk moeten schamen om het weinige dat ik geef. Een vrouw achtervolgt ons, wijst ons één en ander aan en vraagt uiteindelijk een "coin of your country". Wanneer ik haar 20 cent geef, vraagt ze één Euro. Ze weten verdomd goed hoe de wereld in elkaar zit.
Het hotel is mooi maar heeft een beetje een laagje van vergane glorie. In het bad kun je geen bad nemen maar alleen maar een douche. Hoe voorzichtig je jezelf ook besproeit, het water druppelt de vloer op. Zolang het dat maar is, kan het voor ons niet stuk.
