Tuesday, September 13, 2011

Een belevenis - Bali - An Experience 17/08/2011



's Ochtends vroeg in openlucht ontbijt met klassieke Balinese muziek: spek met spiegeleieren. Het hotel of Resort zoals zij het noemen is een oase binnen de kakafonie van het Balinese verkeer dat één van de hoofdstraten van Sanur Noord met Zuid verbindt.


Het strand bevindt zich een 500 meter te voet. We worden aangesproken door iedereen om te kopen. Souvenirwinkeltjes zoals aan de Belgische kust worden doorgaans bevrouwd door verkoopsters die je aanmanen om in hun winkeltje te laveren en souvenirs te kopen. Afbieden is hier ook al de boodschap, tot één derde à één vierde van de prijs. Niet alleen de souvenirwinkeltjes gelden als garnituur van het zeezicht. Ook bakkende Westerse toeristen ontsieren in ligstoelen het strand.


Na de kustomgeving verkend te hebben wagen we ons 's namiddags in een Kentucky Fried Chicken bedoening waar de bediening naar Westerse normen de voortgang kent van een slak. Maar vakantie is overschot van tijd hebben. De verwijzing naar het voor ons begrijpbare "wastafel" doen me de nare geschiedenis van Bali met de Nederlandse kolonisten herinneren. De wastafel was in orde. Ik kreeg evenwel de handcrème niet uit haar omhulsel.

Na 2 fish-fillets zochten we het strand in tegenovergestelde richting op. Een kat zonder staart doet me herinneren aan onze fylogenetische oorsprong toen we in voorhistorische tijden in de bomen waarschijnlijk nog staarten hadden, let wel één staart per persoon.

Wat ons ook aanstaart, is de vervuiling die je links en rechts ontwaart en doorgaans in rivieren. Twee jonge kinderen spelen in de modder. Shirin neemt een foto van hen en ze lopen bang naar hun moeder. Niet gewend gefotografeerd te worden door een blanke blonde nimf.

De horizon wordt versierd door zeer grote vliegers. Het lijkt wel een nationale sport te zijn. De wind is er immers en gratis en hoe kun je de tijd beter plezieren dan door met de wind mee te spelen.

De temperatuur is zacht: tussen 28 en 31 graden. Geen kippenvlees hier (althans niet op mensenhuid) en ook geen overdreven zweterig-plakkerige toestanden. De airco is niettemin welkom op de kamer en we blazen haar dan ook telkens leven in wanneer we de kamer betreden.

No comments: