EAT EAT EAT EAT EAT EAT EAT

MOVE MOVE MOVE MOVE MOVE MOVE MOVE

LEARN LEARN LEARN LEARN LEARN LEARN LEARN

3 guys, 44 days, 11 countries, 18 flights, 38 thousand miles, an exploding volcano, 2 cameras and almost a terabyte of footage... all to turn 3 ambitious linear concepts based on movement, learning and food ....

Falling down is sometimes the opposite

Small things are beautiful

Bali Haiku

smekende blikken

Bali vrouw met kind bedelt

naar mededogen

in fact it is my daughter with a Balinese child

pair of begging eyes

a Bali woman with child

begs for compassion

Haiku Bali

Denpasar centrum

een kleine varaan verschiet

tegelijkertijd

Denpasar Centre

 comodo dragon scared

simultaneously

Haiku Bali

Bali-beach-agent

een blanke motorrijder

corrupt geviseerd

a beach policeman

ever searching corruptly

for foreign drivers

Bali Haiku

verkeersdruk rond punt

een hond eet offerandes

onverstoorbaar kalm

insane traffic

a dog eats offerandes

imperturbably

Knowledge is Poison - Kennis is Vergif

ervaring en herinnering erodeert

het naakte onbezoedelde ervaren

met sedimenten

van labels, definities en namen

mijn zicht vertroebeld door gekleurde brillen,

mijn neus door namen van geuren,

mijn tastzin door botheid,

mijn oren door het stigmatiseren van geluiden,

mijn smaak door wansmakelijke gedachten,

mijn openheid door muren van denken,

mijn zachtheid door trauma’s,

mijn dromen door wensen,

mijn denken door opportunisme

kennis is vergif

de wereld beweert het omgekeerde

maar ik weet beter

hoe kijkt een kind

met vensters van ogen

naar bomen

en hoort het vogelgeluiden

zonder er namen op te kunnen plakken

volledig opgaand en opgenomen in het onnoembare

niet-weten is pure medicijn

kon ik maar

opnieuw kijken met de ogen van een blinde die voor het eerst ziet

opnieuw ruiken alsof het eerste lentegras pas gemaaid werd

opnieuw tasten alsof al het aangeraakte mijn geliefde is

opnieuw luisteren als een baby smachtend naar moeders stem

opnieuw proeven zonder gespleten tong

opnieuw openstaan zonder één gram willen en verwachten

opnieuw zacht worden als de bruidssluier van de ochtendmist

opnieuw dromen van vervulde wensen

kon ik maar

niet meer denken

ik moet niet leren

ik moet afleren

en naakt de wereld tegemoet treden

alsof ik elke dag weer opnieuw

er mijn eerste stapjes zet

Bali Haiku

onder de melkweg

een geruisloze vleermuis

scheert bijna mijn hoofd

under galaxy

almost shaving my bold head

swift and silent bat 

Haiku Bali

Bali nachtconcert

rijstkikkers, krekels, eenden

met bruisende zee

Bali night concert

rice frogs, crickets and ducks

with a sparkling sea

Bali Haiku

een zeekrabbetje

zo piepklein en onooglijk

maar oh, zo pijlsnel

Balinese offerings on the seashore

unsightly lobster

but as fast as an arrow

so teeny-weeny

Bali 19/08/2011

De avond ervoor hebben we besloten naar de kunstdorpen van Bali te gaan.

1. Celuk (zilver)
2. Batuan (schilderen)
3. Mas (houtsnijwerk)

Daarom bestel ik 's ochtends een vrij ongewoon ontbijt: noedels met Tofu (Japans ontbijt) en een spiegelei. Hiermee zou ik de dag moeten kunnen overleven.

's Ochtends onderhandelen we met een groepje Balinese chauffeurs. Eén onderscheidt zich door zijn sympathiek gezicht en hij zal onze chauffeur worden voor de rest van de reis: Made geschreven maar Maddi uitgesproken.

Hij zet ons eerst af bij een ongelooflijk dure en grote zilverwinkel waar trossen toeristen worden gedropt. De slimmerd heeft uiteraard een percentage commissie. 

De overkant oogt een pak minder met aftandse tapijten en glazen togen die lang geleden opgepoetst werden en waar we voor een habbekrats gelijkaardige zilverwerk kunnen kopen.

Maddi troont ons mee naar een achteraf ateliertje waar een Nederlands sprekende  man met ellenlange duimnagels zichtbaar aantoont dat hij niet moet werken. Een variant van het Afrikaans "dik zijn". Hij is er nog fier op ook op zijn nagels. Ze zijn bikkelhard geeft hij aan. Dat wil ik best geloven maar ik vraag me af hoe je zo kunt leven, laat staan slapen.

Mas: beelhouwersdorp met honderden ongelooflijk mooie beelden. Een prachtige Kwanyin voor 1250 $ en zelfs met de helft te kunnen afbieden nog steeds te diep voor mijn beurs. Ik moet de mij volgende verkoopster helaas teleurstellen (en waarschijnlijk Maddi ook die hier weer een percentje commissie zal hebben).

We rijden naar een "Boeddhistische cave" (jawel grot) waar het binnen ongelooflijk vochtig en verstikkend aanvoelt. Het plein vóór de Boeddhistische grot wordt geflankeerd door 2 rijen van toeristische winkeltjes. Ik ontwaar een houtsnijwerkwinkeltje. Een oude man met een sikje bezit een prachtige uitgesneden Kwanyin. Eénmaal poog ik af te bieden maar ik zie er direct vanaf. Voor een Boeddhistisch beeld bied je niet af en zeker niet voor eentje waar het geduldige snijwerk ervan af spettert. Last but not least, Kwanyin, het symbool van mededogen eist zonder meer mijn mededogen voor de sympathieke oude koper. 75 €, een habbekrats voor een dergelijk uniek snijwerk. Daar koop je thuis nog geen afkooksel van.

De schors zie je hier en daar nog alsof men wil aangeven dat je, de ruwe bast wegwerkend, het zachte innerlijke verkrijgt. En niet te vergeten de draak die uiteindelijk bedwongen wordt door het allesdoordringende meevoelen met alle levende wezens.

De Boeddhistische grot bevat een in de diepte verdwijnende prachtige jungletuin. 

Een Hindu-priester doet ons zogenaamd bidden, sprenkelt heilig water over onze hoofden en vraagt natuurlijk geld. Als geloof kan dat natuurlijk weeral tellen.

2 Monkeys - in Bali - 2 Apen

Als je denkt dat de aap uit de mouw komt, kijk dan nog maar eens goed.

How to motivate your employees?

Foto's van de voerweek - Pictures from the Voeren (Belgian region)

We hadden het voorrecht te mogen genieten van een 7 daagse met uitzonderlijk mooi weer waarbij we de bloemetjes buiten zetten met dagtochten, lekkere eetpartijen, ...

We really had a lucky shot with 7 consecutive days of sunshine which is quite unusual in Belgium. We enjoyed the trip with friends while walking during the day and eating as real Belgians.

Het mededogende web van Indra - The compassionate Web of Indra

de ochtend jaagt

in het lommer

op schaduw en duisternis

en veegt ze onvoorwaardelijk uit

allesdoordringend

de meditatie jaagt

zelfs in grootste duisternis

op onwetendheid en bedrog

en veegt ze onvoorwaardelijk uit

allesdoordringend

mededogend is de ochtend

met goud in de mond

mededogend is de meditatie

met zelfs modder in de mond

het voort-durende niet-weten

en stilzitten zonder meer

borduurt spinnewielend

ongemerkt in het hart

een ragfijn onzichtbaar

touwtje

dat alles met alles verbindt

onvoorwaardelijk en allesdoordringend

Een belevenis - Bali - An Experience 18/08/2011

Zelfde ontbijt: spiegeleieren met spek. De cholesterol zal hoogtij vieren wanneer ik zo verder ga. Maar de zee indachtig die ook hoge tij laat zien om zich dan moeiteloos terug te trekken in eb, vertrouw ik erop dat de cholesterol binnen de perken zal blijven. Diezelfde deur kijkt me aan terwijl het op de foto wel een spiegel lijkt.

Ik bied de eerste keer af van 70 000 naar 50 000 voor een taxi-toertje Sanur-Denpasar. Shirin zal me nadien verslaan met eenzelfde traject terug voor 33 000 Rupia. Het is de eerste keer in mijn leven dat ik afbied en het gaat tegen mijn natuur in maar het is hier blijkbaar een nationale sport. Onderweg wordt de weg afgesloten. Er is een ceremonie. Ik vermoed dat dit zowat het enige land ter wereld is waar men het verkeer omleidt omwille van religieuze evenementen.

Zo gewiekst zijn de taxi-drivers dat we zo een onverlaat vragen naar de tempel. Hij geeft ons zonder blikken en blozen aan dat er kilometers verder een tempel is en hij ons kan vervoeren terwijl wij gehoord hebben dat de tempel zich vlak naast het museum bevindt. Je ziet de zijgevel van zijn vervoertuig staan rechts van de ingang van het museum. Liegen blijkt al niet tot de religieuze geplogenheden te behoren. We voelen ons dan ook als wandelende Euro-zakken die zo snel als mogelijk door Balinese aasgieren moeten geledigd worden. Als je sommige Hinduïstische beelden ziet dan lijkt het beeld van de aasgieren nog niet zo verkeerd te zijn.
Shirin zal bij de terugkeer de taxi-man nog 2000 Rupia moeten terugvragen omdat hij doet alsof hij het juiste wisselgeld heeft teruggegeven. Je wordt maw. bedonderd waar je bij staat (in ons geval zit).

De stenen aasgieren zijn wel mooi. De levende een pak minder.

We stappen de tempel binnen, zijn er alleen en ontwaren plotseling 2 opgesloten kippen. Hoogstwaarschijnlijk voor de offergaves. Het offerige van het Hinduïsm vind ik compleet achterhaald. Je kunt de goden alleen maar tevredener stemmen door het leven levendiger te maken en niet door een levend wezen minder levendig te maken. Maar jammer, ieder zijn eigen waarheid.

We zoeken de fruitmarkt op op goed gevoel. En gelukkig zat ons gevoel goed want we vinden uiteindelijk die fruitmarkt die nauwelijks iets voorstelt maar het is ook maar het voortuintje van de grote supermarkt waar een moeder haar jongen niet meer in terugvindt.

Een eerste bedelende vrouw ontsiert de trap. Het feit dat ze zo oud is, vermurwt mijn hart. Ik geef haar iets maar zou me eigenlijk moeten schamen om het weinige dat ik geef. Een vrouw achtervolgt ons, wijst ons één en ander aan en vraagt uiteindelijk een "coin of your country". Wanneer ik haar 20 cent geef, vraagt ze één Euro. Ze weten verdomd goed hoe de wereld in elkaar zit.

Het hotel is mooi maar heeft een beetje een laagje van vergane glorie. In het bad kun je geen bad nemen maar alleen maar een douche. Hoe voorzichtig je jezelf ook besproeit, het water druppelt de vloer op. Zolang het dat maar is, kan het voor ons niet stuk.

Een belevenis - Bali - An Experience 17/08/2011

's Ochtends vroeg in openlucht ontbijt met klassieke Balinese muziek: spek met spiegeleieren. Het hotel of Resort zoals zij het noemen is een oase binnen de kakafonie van het Balinese verkeer dat één van de hoofdstraten van Sanur Noord met Zuid verbindt.

Het strand bevindt zich een 500 meter te voet. We worden aangesproken door iedereen om te kopen. Souvenirwinkeltjes zoals aan de Belgische kust worden doorgaans bevrouwd door verkoopsters die je aanmanen om in hun winkeltje te laveren en souvenirs te kopen. Afbieden is hier ook al de boodschap, tot één derde à één vierde van de prijs. Niet alleen de souvenirwinkeltjes gelden als garnituur van het zeezicht. Ook bakkende Westerse toeristen ontsieren in ligstoelen het strand.

Na de kustomgeving verkend te hebben wagen we ons 's namiddags in een Kentucky Fried Chicken bedoening waar de bediening naar Westerse normen de voortgang kent van een slak. Maar vakantie is overschot van tijd hebben. De verwijzing naar het voor ons begrijpbare "wastafel" doen me de nare geschiedenis van Bali met de Nederlandse kolonisten herinneren. De wastafel was in orde. Ik kreeg evenwel de handcrème niet uit haar omhulsel.

Na 2 fish-fillets zochten we het strand in tegenovergestelde richting op. Een kat zonder staart doet me herinneren aan onze fylogenetische oorsprong toen we in voorhistorische tijden in de bomen waarschijnlijk nog staarten hadden, let wel één staart per persoon.

Wat ons ook aanstaart, is de vervuiling die je links en rechts ontwaart en doorgaans in rivieren. Twee jonge kinderen spelen in de modder. Shirin neemt een foto van hen en ze lopen bang naar hun moeder. Niet gewend gefotografeerd te worden door een blanke blonde nimf.

De horizon wordt versierd door zeer grote vliegers. Het lijkt wel een nationale sport te zijn. De wind is er immers en gratis en hoe kun je de tijd beter plezieren dan door met de wind mee te spelen.

De temperatuur is zacht: tussen 28 en 31 graden. Geen kippenvlees hier (althans niet op mensenhuid) en ook geen overdreven zweterig-plakkerige toestanden. De airco is niettemin welkom op de kamer en we blazen haar dan ook telkens leven in wanneer we de kamer betreden.